Η υγεία του παιδιού είναι συνεχώς η κύρια μας μέριμνα https://shiningcrowncasino.gr/. Στην Ελλάδα, όπως σε όλο τον κόσμο, οι γονείς βιώνουν ένα συνδυασμό άγχους και ευθύνης ενώπιον στους παιδιατρικές εξετάσεις και τους εμβολιασμούς. Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να προσφέρει μια χρηστική και αληθοφανή συμβουλή για το πώς ακριβώς διεξάγεται ο σημερινός έλεγχος υγείας, με βάση την καθημερινή ζωή των ελληνικών σπιτιών. Θα εξετάσουμε από κοινού τη αξία των προγραμματισμένων επισκέψεων, το περιεχόμενο τους ανάλογα με την ηλικία και πώς έχουμε τη δυνατότητα να διαχειριστούμε όλη αυτή τη πορεία με μεγαλύτερη βεβαιότητα και μικρότερο ανησυχία.
Συνηθίζουμε να σκεφτόμαστε τον παιδίατρο αποκλειστικά όταν ο πυρετός αυξάνεται ή ο βήχας δεν σταματά. Η προληπτικής φύσης φροντίδα όμως, οι επίσκεψες που λαμβάνουν χώρα ενώ το παιδί είναι υγιές, είναι που κάνουν τη διαφορά. Αυτές οι επισκέψεις δεν είναι μόνο μια γρήγορη μέτρηση βάρους και ύψους. Αποτελούν η περίσταση για τον γιατρό να εκτιμήσει την ολοκληρωμένη πορεία του παιδιού – το κορμί, το μυαλό, τα συγκινήσεις και την κοινωνικότητά του – σε καίρια στάδια της ύπαρξης του. Συνηθίζω να τις σκέφτομαι σαν τοποθετήσεις στην υγεία του αύριο.
Χάρη σε αυτούς τους ελέγχους, αποτρέπονται δυσκολίες πριν ακόμη γίνουν ορατά. Ο παιδίατρος μπορεί να διακρίνει μια υστέρηση στην ωρίμανση, ένα πρόβλημα με τη σίτιση, ή επιπλέον και έγκαιρα ενδείξεις για πιθανό χρόνιο νόσημα. Επίσης, είναι η σωστή στιγμή για μας τους γονείς να συζητήσουμε για κάθε τι μας προβληματίζει: τον ύπνο του παιδιού, τη τροφή του, τη συμπεριφορά του ή θέματα ασφάλειας. Αποκομίζουμε κατευθύνσεις που έχουν υπόψη το ελληνικό σύστημα υγείας και τον τρόπο διαβίωσης μας.
Οι αξιολογήσεις δεν είναι μονάχα για μετρήσεις και εμβολιασμένα. Κάποιος άλλος σκοπός τους είναι να παρακολουθήσουν την συνολική εξέλιξη του βρέφους. Με άλλα λόγια, να σιγουρευτούμε ότι πλησιάζει τα αναπτυξιακά σημεία σε λογικό χρόνο. Τα συγκεκριμένα τα σημεία αφορούν στην κινητικότητα, τον λόγο και την συνεννόηση, τα συναισθήματα και τις κοινωνικές δεξιότητες, καθώς επίσης και τη νοητική επάρκεια. Ο παιδικός γιατρός εφαρμόζει συγκεκριμένες ερωτήσεις και επισημάνσεις για την εν λόγω την αποτίμηση.
Αν κατά τη διάρκεια του ελέγχου εμφανιστεί μία ανησυχία, δεν πρέπει να πανικοβληθούμε. Κανονικά αυτό υποδηλώνει ότι θα υπάρξει πιο στενή παρακολούθηση ή θα μας προταθεί μια εξειδικευμένη εκτίμηση από έναν ειδικό, όπως παιδοψυχίατρο ή λογοθεραπευτή. Η πρώιμη ανίχνευση είναι το πιο σημαντικό. Όσο νωρίτερα ανακαλυφθεί μια δυσκολία, τόσο πιο αποτελεσματική μπορεί να είναι η υποστήριξη που θα πάρει το παιδί. Το βλέπω σαν να διαθέτουμε ένα χάρτη: αν ξέρουμε νωρίς αν υπάρχει παρεκτροπή, μπορούμε να βρούμε πιο εύκολα τον κατάλληλο δρόμο.
Για να μην υπάρχουν εκπλήξεις, ας δούμε τι συμβαίνει τυπικά σε μια τακτική επίσκεψη. Στην αρχή, ο γιατρός θα ανανεώσει το ιατρικό ιστορικό και θα ρωτήσει αν υπήρξαν νέα ενοχλήματα ή διαφορές από την τελευταία φορά. Κατόπιν έπεται η ολοκληρωμένη σωματική επισκόπηση. Αυτή συνίσταται από τα εξής:
Η προετοιμασία είναι αυτό που μεταμορφώνει μια επίσκεψη στον παιδίατρο από ένα στρεσογόνο καθήκον σε μια εύκολη διαδικασία. Με τα χρόνια, έχω καταλάβει ότι κάποια εύκολα πράγματα βοηθούν πολύ. Κατ’ αρχάς, κρατήστε ένα σημειωματάριο ή αξιοποιήστε μια εφαρμογή στο κινητό σας για να καταγράφετε ερωτήσεις καθώς σας γεννιούνται μεταξύ δύο επισκέψεων. Μην αμελήσετε να πάρετε μαζί σας το βιβλιάριο υγείας, τον φάκελο του παιδιού και μια λίστα με τα φάρμακα που παίρνει.
Είναι καλό να προετοιμάζετε και το ίδιο το παιδί. Συζητήστε του, ανάλογα με την ηλικία του, και πείτε του ότι θα πάτε να δείτε τον γιατρό για έναν έλεγχο. Του αναλύετε ότι ίσως χρειαστεί να μετρηθεί και ότι μπορεί να υποβάλει ο ίδιος ό,τι θέλει. Η ειλικρίνεια μειώνει το άγχος. Και τέλος, μην φοβάστε να απαιτήσετε διευκρινίσεις αν κάτι δεν σας μοιάζει ξεκάθαρο. Ο παιδίατρός σας είναι ο βοηθός σας σε αυτό το θέμα.
Στην Ελλάδα, γενικά ακολουθούμε ένα καθιερωμένο πρόγραμμα επισκέψεων. Συσχετίζεται συχνά με το βιβλιάριο υγείας του παιδιού και το εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών. Το πλάνο αυτό έχει σχεδιαστεί για να καλύπτει τις πιο κρίσιμες φάσεις ανάπτυξης. Αν καταλαβαίνουμε τι ακριβώς γίνεται σε κάθε ηλικία, είμαστε πιο προετοιμασμένοι και η επίσκεψη γίνεται πιο εύκολη και όχι τόσο τρομακτική για όλους.
Τα πρώτα δύο χρόνια παρουσιάζουν τις πιο πυκνές επισκέψεις. Και είναι αναμενόμενο, γιατί ο ρυθμός ανάπτυξης είναι εξαιρετικά γρήγορος. Οι έλεγχοι γίνονται συχνά τον πρώτο μήνα (συνήθως στις 2 εβδομάδες και στον 1ο μήνα) και μετά στους 2, 4, 6, 9, 12, 18 και 24 μήνες. Σε κάθε μία, ο παιδίατρος θα μετρήσει το βάρος, το ύψος και την περίμετρο του κεφαλιού. Θα εκτιμήσει και την ψυχοκινητική εξέλιξη: πότε κρατάει το κεφάλι, γυρίζεται, κάθεται, μιμιλίζεται ή περπατά. Θα μιλήσει για τους εμβολιασμούς της ηλικίας. Είναι επίσης η περίοδος που μιλάμε για το θηλασμό, την εισαγωγή των πρώτων στερεών τροφών και την ανάγκη για συμπληρώματα, όπως η βιταμίνη D.
Μετά τα δύο χρόνια, οι επισκέψεις γίνονται λιγότερες σε ετήσιες. Συνήθως πραγματοποιούνται γύρω στα 3, 4, 5 και 6 χρόνια, λίγο πριν την είσοδο στο δημοτικό σχολείο. Εδώ η προσοχή στρέφεται στον λόγο, στις κοινωνικές δεξιότητες, στην ψυχοκινητική ωριμότητα και στην προετοιμασία για το σχολείο. Οι έλεγχοι της όρασης και της ακοής γίνονται πιο ενδελεχείς. Προσωπικά, πάντα σημειώνω μια λίστα με ερωτήσεις πριν από την επίσκεψη, για να μην ξεχάσω να ρωτήσω για τη διατροφή ή κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά που είδα.
Πολλοί γονείς νομίζουν ότι οι τακτικοί έλεγχοι σταματούν μετά την παιδική ηλικία. Αυτό είναι λανθασμένο. Η εφηβεία είναι μια περίοδος έντονων σωματικών και συναισθηματικών αλλαγών. Ο ετήσιος έλεγχος για έναν έφηβο δεν έχει να κάνει μόνο με την ωρίμανση και τους εμβολιασμούς (όπως το εμβόλιο HPV). Αφορά και θέματα ψυχικής υγείας, πίεσης από συνομηλίκους, ασφαλούς χρήσης του ίντερνετ, διατροφής και άσκησης. Είναι μια ευκαιρία για τον έφηβο να μιλήσει κατ’ ιδίαν με τον γιατρό και να αποκτήσει σταδιακά την ευθύνη για την υγεία του.
Τα εμβόλια είναι θεμελιώδες κομμάτι του προληπτικού ελέγχου. Στην Ελλάδα ισχύει ένα θεσμοθετημένο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών που εφαρμόζεται τα παιδιά από τη γέννηση μέχρι την εφηβεία. Εγώ ο ίδιος στηρίζομαι αυτό το πρόγραμμα, γιατί θωρακίζει ταυτόχρονα το παιδί και την κοινωνία γύρω του, ελέγχοντας τη διασπορά σοβαρών λοιμωδών νοσημάτων.
Το πρόγραμμα καλύπτει εμβόλια για ασθένειες όπως η φυματίωση, η ηπατίτιδα Β, η διφθερίτιδα, ο τέτανος, η κοκκύτη, ο ινφλουέντζα τύπου Β, η πολιομυελίτιδα, η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η ερυθρά και ο ιός του ανθρώπινου κονδυλώματος (HPV). Ο γιατρός σας είναι αυτός που σας πληροφορεί για το χρονοδιάγραμμα κάθε εμβολιασμού, απαντά στις ερωτήσεις σας και εξασφαλίζει ότι όλα γίνονται στην κατάλληλη ηλικία. Είναι σημαντικό να του εκφράζετε ανοιχτά οποιεσδήποτε αμφιβολίες έχετε, ώστε να αποκτήσετε ξεκάθαρες και επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Η εκλογή του παιδίατρου και η δημιουργία μιας καλής σχέσης μαζί του αποτελεί το πιο κρίσιμο βήμα. Εσείς οι ίδιοι κατανοείτε το τέκνο σας καλύτερα από κάθε άλλον. Ο παιδίατρος ξέρει την ιατρική γνώση. Η τέλεια σχέση είναι μια συνεργασία που στηρίζεται σε αμφίδρομο σεβασμό και ελεύθερη επικοινωνία. Χρειάζεται να νοιώθετε άνετα να εκφράζεστε ακόμα και για τις πιο “συνηθισμένες” ή “αστείες” φόβους σας. Η συγκεκριμένη η διαφάνεια είναι που βοηθάει τον ιατρό να σας αντιληφθεί καλύτερα και να σας στηρίξει πιο αποτελεσματικά. Μη διστάσετε να ερευνήσετε και να εντοπίσετε έναν γιατρό που αρμόζει με τον τρόπο σκέψης και τις αρχές της οικογένειας σας. Θεωρείται μια επένδυση που αξίζει τον κόπο.
